afoooooooooooooooooooooooooooooooooossssss

سلام . زیبا بود و دلنشین . منتظر نگاه گرمت هستم

www.sepehrrainy.blogfa.com

موفق باشی دوست عزیز

salam az merilyn baramun tex bezar tnx

salam khoshhal misham bahat ashna sham   singer1351@gmail.com 

ghashang nevishtin ...

.

.

.

soot mizanam tanhaeim ra ...

gonjeshkaki ashegham mishavad...!

سلام عزیزم خوبی.مملکتی که جووناشو تو خیابون بخاطر حرف زدن تو روز روشن جلو چشم همه میکشه دیگه مملکت نیست.من پویا هستم میخواستم باهات بیشتر آشنا بشم.ممنونم-09122648351

pouyalovers@yahoo.com

بازم اشتباه کردم

من حتی نمیتونم یک تصمیم درست بگیرم

باورت میشه

به کلی به هم ریختم

خيلي خوبه ولي اين نبايد يكطرفه باشه شما هم به ما سر بزنيد بزاريد اين ديدار دو طرفه باشه وهميشه با هم مكاتبه داشته باشيم

اگه شعريم ميدوني ومال خودته بزار بخونيم خوب ميشه

ممنون

وبلاك زياي داري ولي اين پسد حميد و ميگم خرابش كرده

البته بايد ببخشي كه اين حرف زدم؟

مثل ساحل آروم باش تاديگران

مثل دريابراي توبي قرار باشن

!!!؟

باتشكر

masih

اگر به آرزوهايي که داري نرسيدي ، با آنچه داري { فارق از نگراني } بساز

پيمانها را هميشه استوار ميخکوب کن و با پيمان شکنان آشتي نکن

سلام خوبی وقت همه دوستان بخیر 

این چه آهنگی هستش

salam.ejaze daram 2bar nazar bdam?1)a omqi k natnet dasht lezat bordam.2)y nazaram mikham b aqa hamed sorush bdam a inke ziad shirin shode,y pakon niaz dare k labesho pak kone akhe ziad dare fantezi mishe.tnx

می دونی مارلین احساسات خیلی خوبه کلا ما شرقی ها سرشار از احساسیم اما  گمون کنم تو خیلی از احساساتت خرج می کنی و این باعث میشه که بعدا طی مدتی خیلی راحت ضربه بخوری

من تمامی مطالبت رو خوندم قشنگ بود

راستی... سلام!

www.kolbedel.persianblog.ir

سلام من اومدم

ببخشید یه مدت برادران نیروی انتظامی مارو فرستاده بودن مهمونی به جهت امنیت اخلاقی

جای همه تون خالی ازمون خوب پذیرایی کردن

هنوز طعم خوردنی هاشون رو سر و صورتمون مونده

خداوند متعال همه ی زحمت کشان اسلام و مخصوصا برادران بسیج و نیروی انتظامی را در پناه خود حفظ بفرماید

بچه ها آمین یادتون نره

آمین

حامد سروش

وبلاگ ما یادتون نره

وای وبلاگ فوق العاده ای داری خیلی حال کردم امیدوارم این همه دوستی که داری همه رو متال باز کنی واین روحیه لطیف متال و به   همه انتقال بدی ولی انصافا قبول داری هیچ گروهی متالیکا نمیشه

بعد گروهای دیگه

سلام

وقتی می خواهی حرف بزنی دهانتو می بندن

وقتی که می تونی حرف بزنی میگن حالا دیره

تا وقت داری دوست من حرفاتو بزن

کامران

ghashang bud omidvaram movafagh bashi

salam khob hastin mojtaba hastam az gohardasht baraton paygham fe3restadam be be emaileton montazere javabeton hastam

www.mojtabaomidi.blogfa.com

mojtaba_omidi2002@yahoo.com

movaffgh bashin

چرا نباید خوشحال باشیم؟ همون موقع ما شعار می دادیم: ای مرد غیرتت کو؟ حجاب همسرت کو؟

ای ول بابا

ای ول

با آنكه شب شهر را ديرگاهي ست 
با ابرها و نفس دودهايش
تاريك و سرد و مه آلود كرده ست 

و سايه ها را ربوده ست و نابود كرده ست 
من با فسوني كه جادوگر ذاتم آموخت 
پوشاندم از چشم او سايه ام را 
با سايه ي خود در اطراف شهر مه آلود گشتم 
اينجا و انجا گذشتم

هر جا كه من گفتم ، آمد 
در كوچه پسكوچه هاي قديمي
ميخانه هاي شلوغ و پر انبوه غوغا 
از ترك ، ترسا ، كليمي
اغلب چو تب مهربان و صميمي 
ميخانه هاي غم آلود 
با سقف كوتاه و ضربي
و روشنيهاي گم گشته در دود
و پيخوانهاي پر چرك و چربي

هر جا كه من گفتم ، آمد 
اين گوشه آن گوشه ي شب 
هر جا كه من رفتم آمد 
او ديد من نيز ديدم

مرد و زني را كه آرام و آهسته با هم 
چون دو تذرو جوان مي چميدند 
و پچ پچ و خنده و برق چشمان ايشان 
حتي بگو باد دامان ايشان 
مي شد نهيبي كه بي شك 
انگار گردنده چرخ زمان را 
اين پير پر حسرت بي امان را 
از كار و گردش مي انداخت ، مغلوب مي كرد 
و پيري و مرگ را در كمينگاه شومي كه دارند 
نوميده و مرعوب مي كرد 
در چار چار زمستان 

من ديديم او نيز مي ديد 
آن ژنده پوش جوان را كه ناگاه 
صرع دروغينش از پا درانداخت 
يك چند نقش زمين بود 
آنگاه 
غلت دروغينش افكند در جوي
جويي كه لاي و لجنهاي آن راستين بود 
و آنگاه ديديم با شرم و وحشت 
خون ، راستي خون گلگون 
خوني كه از گوشه ي ابروي مرد
لاي و لجن را به جاي خدا و خداوند 
آلوده ي وحشت و شرم مي كرد 
در جوي چون كفچه مار مهيبي 
نفت غليظ و سياهي روانبود 
مي برد و مي برد و مي برد 
آن پاره هاي جگر ، تكه هاي دلم را 
وز چشم من دور مي كرد و مي خورد 
مانند زنجيره ي كاروانهاي كشتي
كاندر شفقها ،‌فلقها 
در آبهاي جنوبي
از شط به دريا خرامند و از ديد گه دور گردند 
دريا خوردشان و سمتور گردند 

و نيز ديديم با هم ، چگونه 
جن از تن مرد آهسته بيرون مي آمد 
و آن رهروان را كه يك لحظه مي ايستادند 
يا با نگاهي بر او مي گذشتند 
يا سكه اي بر زمين مي نهادند 
ديديم و با هم شنيديم 
آن مرد كي را كه مي گفت و مي رفت : اين بازي اوست 

و آن ديگر را كه مي رفت و مي گفت : اين كار هر روزي اوست 
دو لابه هاي سگي را سگي زرد 
كه جلد مي رفت ،‌ مي ايستاد و دوان بود 
و لقمه اي پيش آن سگ مي افكند 
ناگه دهان دري باز چون لقمه او را فرو برد 
ما هم شنيديم كان بوي دلخواه گم شد 
و آمد به جايش يكي بوي دشمن 

و آنگاه ديديم از آن سگ 
خشم و خروش و هجويمي كه گفتي
بر تيره شب چيره شد بامداد طلايي
اما نه ، سگ خشمگين مانده پايين 
و بر درخت ست آن گربه ي تيره ي گل باقلايي
شب خسته بود از درنگ سياهش

من سايه ام را به ميخانه بردم 
هي ريختم خورد ،‌ هي ريخت خوردم 
خود را به آن لحظه ي عالي خوب و خالي سپردم 
با هم شنيديم و ديديم 
ميخواره ها و سيه مستها را 
و جامهايي كه مي خورد بر هم 
و شيشه هايي كه پر بود و مي ماند خالي
و چشم ها را و حيراني دستها را 

ديديم و با هم شنيديم 
آن مست شوريده سر را كه آواز مي خواند 
و آن را كه چون كودكان گريه مي كرد 
يا آنكه يك بيت مشهور و بد را 
مي خواند و هي باز مي خواند 
و آن يك كه چون هق هق گريه قهقاه مي زد 

مي گفت : اي دوست ما را مترسان ز دشمن 
ترسي ندارد سري كه بريده ست 
آخر مگر نه ، مگر نه 
در كوچه ي عاشقان گشته ام من ؟
و آنگاه خاموش مي ماند يا آه مي زد 

با جرعه و جامهاي پياپي
من سايه ام را چو خود مست كردم 
همراه آن لحظه هاي گريزان 
از كوچه پسكوچه ها بازگشتم 
با سايه ي خسته و مستم ، افتان و خيزان 
مستيم ، مسيتم ، مستيم 
مستيم و دانيم هستيم 

اي همچو من بر زمين اوفتاده 
برخيز ، شب دير گاهست ، برخيز 
ديگر نه دست و نه ديوار 
ديگر نه ديوار نه دست 
ديگر نه پاي و نه رفتار 
تنها تويي با من اي خوبتر تكيه گاهم 
چشمم ، چراغم ، پناهم 
من بي تو از خود نشاني نبينم
تنهاتر از هر چه تنها 
همداستاني نبينم
با من بمان اي تو خوب ، اي بيگانه 
برخيز ، برخيز ، برخيز 
با من بيا اي تو از خود گريزان 
من بي تو گم مي كنم راه خانه 
با من سخن سر كن اي ساكت پرفسانه 
آيينه بي كرانه 
مي ترسم اي سايه مي ترسم اي دوست 
مي پرسم آخر بگو تا بدانم
نفرين و خشم كدامين سگ صرعي مست
اين ظلمت غرق خون و لجن را 
چونين پر از هول و تشويش كرده ست ؟
ايكاش مي شد بدانيم 
ناگه غروب كدامين ستاره 
ژرفاي شب را چنين بيش كرده ست ؟
هشدار اي سايه ره تيره تر شد 
ديگر نه دست و نه ديوار 
ديگر نه ديوار نه دوست 
ديگر به من تكيه كن ، اي من ، اي دوست ، اما 

هشدار كاينسو كمينگاه وحشت 
و آنسو هيولاي هول است 
وز هيچيك هيچ مهري نه بر ما 
اي سايه ، ناگه دلم ريخت ، افسرد 
ايكاش مي شد بدانيم 

نا گه كدامين ستاره فرو مرد؟